Teammatch

Dance to Dance – e magisch Wort,
fir dr Tanz – e bsundre Ort.
Dance to Dance – was fir e Klang,
fir e Tanz – ganz ohni Zwang.
Dance to Dance – au fir en Aafang guet,
nur ebbis speeter – schwitzt me Bluet.
Dance to Dance – Bewegig mit e huffe Spass,
bisch zwor nochhär pflätternass.
Dance to Dance – s’hett ebbis dra,
liggt’s äggscht – am Stadelmaa?

Nur – wisse mir uus klarer Quelle,
drum mecht ich das – jetzt richtig stelle:

Nit är ellai,
drzue bruuchts zwai,
s’isch glaub bekannt,
s‘bruucht – baidi mitenand.

Drum ebbe:
Dance to Dance – e magisch Wort,
fir dr Tanz – e bsundre Ort.
Und – dert mecht me aine loobe,
drfir gheersch‘s e jeede Oobe:

Die Figur isch glych wie sunscht,
numme anderscht – das isch d’Kunscht!

Bim Standart isch me – elegant und stolz,
nit wie ne Bäsestiil uus Holz,
doch e bitzli aagää – das wär rächt,
är maint sogar – blöffe wär nit schlächt.

Bim Walzer mien sich d’Dame biege,
bim Tango – derf me do drzue – no wiege.
Und fir dr Walzer bruucht’s dr goossi Saal,
Saal 3 – das wär e Qual.

Dr änglisch Walz – dä dien mir kenne,
wo d’Frau duet um di umme renne,
rächts derf’sch s’Bai e bitz bewege,
und dr Fuess uff d’Sytte leege.
Links – naagle mir dr Fuess an Boode,
das – isch schynt’s derte Moode.

Bim dr Slow-Fox muess me hailoos dängge,
und mit lange Schritt – dy Dame längge.
Denn bim Quick-Step – spring’sch in Egge,
bim Fisch –dert kasch dy guet verstegge.

Denn duet me’s gheere,
me ka sich kuum dr gege weehre.
Jetzt aber uffrächt stooh,
und stolz no fiire goo.
Dr Maa muess fiere,
und sy Wille duurestiere.

Denn kunnt em – wiider ebbis ney’s in Sinn,
das isch fir alli denn e Gwinn,
me g’heert en nämlig wiider saage,
mir dien dä Satz scho lang beklaage:

Die Figur isch glych wie sunscht,
numme anderscht – das isch d’Kunscht!

Denn kunnt s‘Latin – so no-dy-no,
s’Tämpramänt – darf’sch jetzt lo goo.
S’fooht wiider ganz vo vorne aa
Ha glaub no nie e Kurs im Latin khaa.

Drby:
D‘ Figur isch glych wie sunscht,
numme anderscht – das isch d’Kunscht!

D‘Rumba – do muess me iebe,
denn derte – sett me – liebe,
und lächle – kennt me au drzue,
do losst dr Felix gar kai Rueh.

Bim Cha-Cha – s‘ isch dr letschti Schrei,
do tanzt me näbe eins, zwai, drei,
e jedi Stund.
no vylmool – und.

Und?
Au die Figur isch glych wie sunscht,
numme anderscht – das isch d’Kunscht!

Bim Jive – do hesch denn s’Gschängg,
s’knirscht in alle Glängg,
und s’knarrt und druggt,
und zitteret veruggt.

Do mecht ich no erwäähne,
mänggmol hett er richtig Fraideträäne,
denn wird er mächtig motiviert.
hett grad nonemol – e Figur kreiiert.

Denn gheer’sch en wiider saage,
mir – mir dien‘s mit Fassig traage:

Die Figur isch glych wie sunscht,
numme anderscht – das isch d’Kunscht!

Das hän mir au scho gheert,
doch wär het sich do drgege gwehrt.

S’git kai Stell meh – ohni Schmärze,
doch kunnt e jede Schmärz vo Härze.

D’Waade sin scho hart wie Holz,
doch d’Haltig – die isch stolz.
Hesch du dänggt.
S’wird dr ebbis gschänggt?
Nai – an dr Haltig – mien mr schaffe, nur e bitz,
denn d’Haltig – die isch glatt e Witz.

Was fuchtlisch mit em Arm,
mainsch – das nennt me Charme?
Wo gosch denn mit dr Hand nur aane,
d’Richtig ka me kuum eraane.

D’Fiess – die sin scho wund,
d’Zeeche rot und blau – scheen bund.
D’Kney – die spyr‘sch fascht nimm,
e Zuestand – hailoos schlimm.
D’Hüfte –do driber dien mir schwyyge,
me kennt die glatte Wänd uffstyyge.

S’Wichtigscht isch – im Taggt bewege,
im Rhythmus – nit drgeege.
Jede falsche Schritt – e Fläsche Wy,
e volle Käller hett er gly.

Scho mänggmol hett me’s gheert,
jetzt hett‘s uns nimme gschteert:

Die Figur isch glych wie sunscht,
numme anderscht – das isch d’Kunscht!

Tanz aifach wytter – hett er gsait,
bis me di – in d’Notfall drait.
Derte stellt me denne d’Diagnose
Hesch e huffe – blaui Moose.
De hesch au gar nyt broche,
hesch nur e Tanz-Syndrom – in alle Knoche.

Drby – gheersch en dytlig saage,
bi mir– ka sich kain beklaage.
Iebig macht au do dr Maischter,
vorerscht – gseh ich numme Gaischter.

Doch:
Die Figur isch glych wie sunscht,
numme anderscht – das isch d’Kunscht!

So kumm ich zem Schluss,
s’Tanze blybbt e Gnuss.
Eych zwai – winsche mir no langi Zyt,
blybet gsund und hailoos fit.

Eych wänn mir – no lang erlääbe,
drum blyybe mir – so an Eych klääbe,
es isch e derfe – und kai miesse,
mir wänn Eych lang no gniesse.
Vermisse wurde mir jo Dyni Wort,
ebbe – vo däm bsundre Ort:

Die Figur isch glych wie sunscht,
numme anderscht – das isch d’Kunscht!

Doch jetzt – mir dangge Eych ganz fescht,
denn ebbe zämme – sin dr wirgglig s’Bescht.

Dr Hugo Kurz, 14.12.2008

 

Animation fall back